بدون عصا رفتم بیرون ..در حد یک کیلومتر پیاده روی کردم.. نمیتونم عادی راه برم..مفصل ران ام خشک شده و تکون نمیخوره...
دیگه نمیشه تحمل کرد خونه موندن و امید به سلامت شدن رو..
دقیقا ده ماه و دو روز از شروعش میگذره..منتظرم دخترکم راه رفتن یاد بگیره که دستش رو بگیرم و باهاش برم بیرون..نمیتونم بغل کنمش..تعادل ندارم وکلی فشار به کمر و زانو هام میاد....
خیلی دلم میخواد برم از استخونای لگن و رانم عکس بگیرم و ببینم چطوری شدن...ولی چیزی که قطعا اتفاق افتاده اینه که روند سیاه شدن متوقف شده و کاملا حس میکنم که مثل قبل درد ندارم..
برچسب:
نویسنده: دانیال رحیمی